Starten met een wicket, eindigen met een tie

De seizoensstart van Olympia ZOMI was bijzonder. Zowel qua begin als het eind. Het zal niet vaak gebeuren dat de eerste bal van het seizoen direct een wicket oplevert. Maar de combinatie van Sunny, bowler, en Rens, catcher, zorgde direct voor gejuich aan Goudse zijde. Hoewel het gejuich nog wat onwennig en voorzichtig klonk (Hoe doe je dat nu eigenlijk; verantwoord juichen in Coronia-tijd?), was de vreugde niet minder groot.

En de Olympiaanse bowlers zette de goede start voort. Sunny eindigde bowlde zuinig en Rens pakte 2 wickets (bowled en een vang door Eric). Na 8 overs stokt het een beetje. VOC bouwde een partnership van 40 runs voordat Logan prima wraak nam op een boundary door met zijn volgende bal de midstump te doen vliegen. Mark zorgde een over later voor een volgend wicket met behulp van een mooie vang van Ruben (achteruitlopen, dwarrelende en draaiende hoge bal). Olympia stond na 18 overs op 5 wickets voor 70 runs. Een goed vooruitzicht op een mooi resultaat.

Helaas volgde er toch weer een partnership (opnieuw 40) van VOC, ondanks het precieze en zeer zuinige bowlen van Logan (6 overs voor 10 runs). Het was opnieuw de combintie Rens / Eric die dit partnership de das om deed in de 27e over. VOC slaagde er daarna in on nog maar 17 runs toe te voegen aan het totaal.

Olympia was optimistisch gestemd over het target van 128. Een beetje optimistisch bleek dat wel te zijn. Zeker in het begin. Na 1o overs waren er al 5 wickets gevallen voor 21 runs…. Hoop op een goed resultaat was er niet echt meer. Maar (zoals zo vaak) dacht Mark  (26) daar anders over. Samen met Logan (36) bouwde hij een mooi partnership van 52. Ook nog gescoord in een redelijk snel tempo. Dat gaf ons weer moed… Zeker toen Sunny liet zien de bal goed te kunnen raken. Zijn snelle 24 runs maakte Olympia weer de bovenliggende partij. Totdat in een poging de wedstrijd te beslissen zijn bal, in een curieuze struikelpartij van 2 VOC’ers, op een paar centimeters voor de boundary  bleek te zijn gevangen….

We hadden nog 3 runs nodig voor de overwinning. Dat moest wel lukken… toch? In ieder geval stonde er met de nummers 10 (Jan) en 11 (Rob) voldoende cricket ervaring in het veld (bijna 100 jaar?).  Jan wachtte rustig zijn kans af om 2x een run te scoren. En Rob blokte met gezag… Met nog 3 ballen te gaan en een gelijke stand speelde Jan de bal rustig in de richting van long off en ‘sprintte’ naar de overkant… en zag tot zijn (en van iedereen aan de kant) verbijstering de vanaf een meter of 20 gegooide bal in het wicket belanden…. Een tie!