Olympia Zomi zet goede seizoensstart voort

Ik haal maar meteen de spanning uit het verslag. Ik ontneem iedere verrassing uit dit betoog. Voor de goede lezer komt er geen konijn uit de hoed als hij dit leest. Het hoge woord moet er nu maar snel uit. Olympia Zomi heeft op zondag 9 juni heel zelfverzekerd Ajax Zomi teruggestuurd naar Leiden, Oegstgeest. Olympia Zomi heeft op zondag 9 juni weer een goede stap richting Hoofdklasse gezet.

Ik ga het ook niet mooier of spannender maken dan het was. Het was namelijk een reguliere recht-op-het-doel overwinning. Wel een overwinning waar veel spelers hun best hebben gedaan Ajax nog een kans te geven, daar wil ik het zo nog wel over hebben. Laat ik iedere speler de revue even kort passeren en daar waar nodig iets over de wedstrijd zeggen.

We beginnen met Jan-Willem, onze captain. Hij had de toss gewonnen, maar als een ware democraat wilde hij ons mee laten beslissen over de altijd belangrijke batten/bowlen- beslissing. Hij betrok ons in zijn overwegingen, althans dat liet hij ons geloven, tijdens een “ronde tafel”-conferentie aan de rand van het veld. De wicketkeeper van Ajax was echter al zijn exoskelet aan het aantrekken, dus die wist duidelijk wel wat de beslissing van Jan-Willem zou zijn. We gingen batten.
Roderick en Rens mochten weer openen. Ze leverden redelijk snel hun wickets in. Roderick haalde de dubbele cijfers niet eens en had halverwege al een vangkans aan de exoskeletwicketkeeper gegeven. Hij werd op 9 runs verlost uit zijn lijden.

Rens hield het wat langer vol, maar het was wel ploeteren. Hij zou eindigen op 26 runs en had daarbij Chetan (1) en Mark overleefd. Chetan ging LBW en daar zat een merkwaardig geurtje aan. De bowlersend-umpire zag de bal in de stroke pitchen, het lichaamsdeel in de stroke de bal tegenhouden en de hoogte schatte hij in onder de knie. De strikersend-umpire kon alleen de hoogte beoordelen en schatte die ook in onder de knie. Maar nu Chetan. Ik geef even zijn letterlijke argumentatie “Umpire, it still hurts where the ball hit my belly. I was trying to pull it, missed and the ball went into my belly. Here, have a look at my belly.” En hij toonde zijn buik. We weten het allemaal “It’s no use crying over spilt milk, because you’re out anyway.”, dus verliet hij het veld.

Marc bleek een van onze snellere scorers, hij kwam later in dan Rens, ging eerder uit, maar had wel 50% meer runs (39, 3×4 en 2×6) dan Rens. We kunnen wel stellen dat Marc het fundament voor de overwinning heeft gelegd, echter niet zonder Kevin te vermelden. Kevin zou uiteindelijk onze topscorer worden met 43 runs (5×4 en 1×6), maar wel schlemielig caught behind gaan. Schlemielig, omdat hij zelf niet doorhad dat hij de bal had aangeraakt.

Rob vormde eerst een partnership met Kevin en daarna met Fred. Rob heeft Kevin nog wel kunnen helpen, maar Fred doet het liefst alles alleen. In ieder geval wil Fred niet runnen. Rob eindigde met 1 run nadat hij de bal keurig naar mid-on had gelepeld, Fred duwde er 29 runs (3×4, 1×6) bij en bleef Not Out. Ook Jan-Willem eindigde na onze 35ste over not out. Hij had ons 12 runs gegeven.

Sunny pakte ook een run, onze voormalige voorzitter, Frank, batte niet (“I am just making up numbers”) en Koen ook niet (“Ik heb gisteren al gebat”). 23 extra’s erbij leverde een eindtotaal van 184 runs. Ditmoest verdedigbaar zijn.

De lunch was ouderwets, veel en lekker en heerlijk in een eigen clubhuis. Wat ook fijn was, was Roelien die weer zonder enige overweging de verzorging van de lunch tot haar verantwoordelijkheid rekende.

184 runs, verdedigbaar, ook op onze postzegel en dat zou blijken. Eerst gewoon de kille cijfers: Sunny weer solide, geen wicket, maar 0v29 in 7 waarvan 2 maidens. Rens 0v23 in 5, Roderick 0v8 in 1, Marc 1v17 in 7, Jan-Willem 2v16 in 7 met 2 maidens, Chetan 2v37 in 7. Kevin 0v3 in 1. De extra’s van Rob erbij, 6 byes, 2 legbyes en het totaal van Ajax bleef daarbij uiteindelijk steken op 141v5 na 35.
Maar nu wat er werkelijk gebeurde.

Rob stond volstrekt ongeconcentreerd als een krant te keepen, bij geen enkele bal wist je of het extra’s voor Ajax zou opleveren of dat er een wicket zou gaan vallen. Hij wist er nog wel een vang mee te pakken. Rens had voor zijn gevoel battend zo redelijk bijgedragen aan het totaal van Olympia, dat hij mededogen toonde met Ajax en tweemaal een belangrijke vang liet vallen en een overthrow uit zijn tenen haalde. Nou ja overthrow, het was meer een wide-throw, maar het leverde Ajax wel runs op.

Zowel Jan-Willem als Frank werden verrast door een bal midden over hun heen. Ze deden daarbij geen enkele poging de bal te vangen of tegen te houden, maar doken juist ineen, zich schuilhoudend voor het oversuizende roze projectiel. Frank had uiteindelijk nog een prachtige vang op mid-off, al was zijn twijfelende juichkreet toen hij de bal in zijn handen terug vond na zijn voorwaartse buiteling een indicatie dat hij deze vang, net als wij, niet had verwacht.
Roderick had de derde vang van deze innings. Maar die is niet zo belangrijk. Zijn heldenmoed bij iedere slag in zijn richting, de manier waarop hij klemvast een lage bal langs zijn linkerkant op third man pakte verried dat deze man op topniveau kan meekomen. Hij kan echter niet plakkerige ballen bowlen en na slechts een over de bal in het spel te hebben gebracht, zette hij zichzelf daarom af.

Fred had zichzelf al voor aanvang van zijn eerste over afgemeld als bowler. Hij had eerder in het verre veld zijn schouder lam-gegooid en weigerde iedere verdere poging tot verbanning naar de WAO. In de laatste over moest Ajax nog iets meer dan 40 runs maken, dat leek onmogelijk. Stop-bowler Kevin begon heel eng met 2 wides voordat hij grip kreeg op zijn actie en de laatste over redelijk gevaarloos uitbowlde.

Roderick en Fred die zichzelf afzetten was bijzonder. Nog meer bijzonder was een umpire van Ajax, die ook zichzelf afzette. Marc bowlde een fantastisch bal aan off, de batsman hengelde ernaar, maar ging er laag onderdoor, de bal verdween direct in de handen van Rob die niet van zijn plaats was geweest. De exoskeletwicketkeeper, nu umpire, oordeelde wide. Dit leverde zoveel gemopper dat hij besloot het veld te verlaten. Later zou deze wijsneus nog terugkomen en heeft hij zelfs zijn verontschuldiging aangeboden.

In de derde innings bood Sunny een krat aan, toonde Chetan zijn zoon en werkte Rob zijn agenda bij: maandag Monique en dinsdag Anna.

Hoofdklasse, we komen er aan!

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*