Eenvoudige winst voor Olympia Zomi

Het was deze zondag 26 mei een bewolkte dag. Later zou het ook winderig worden, maar het bleef droog.

Quick had wat personele problemen en kwam daardoor vrij laat met in eerste instantie slechts 8 man. Nummer 9 van Quick had on-top-of-that namelijk ook nog oriëntatieproblemen en kwam nog later aan. Dit was wel een geluk voor ons, want ook wij hadden wat kleine personele problemen. Rick moest eerst nog een plaatselijk vrouwenhandbalteam naar het kampioenschap coachen en zou niet eerder dan 13.15 uur aanwezig zijn. Rob was pas om 5.30 uur naar bed gegaan en had die ochtend nog maar iets uitgeslapen, al was hij uiteindelijk wel nog op tijd om het begin mee te maken.

Quick dus met 9 man, wij konden ze onze Jesse geven als hun tiende man.

Geen idee wie de toss gewonnen heeft. Als we de toss verliezen kiest de tegenstander voor batten, als we de toss winnen kiest Jan-Willem ervoor om eerst te fielden.

Wij gingen dus eerst fielden. Dat deden wij eigenlijk fenomenaal. Zoals Jan-Willem later zou beweren “Iedere bowler leverde”. We hadden maar één bowler die meer dan 20 runs tegen had, Sunny, maar ook hij heeft geen slechte cijfers met 1 voor 27 in 5. De echte toppers waren Mark, 3 voor 9 in 4, en Chetan, 2 voor 7 in 5. Roderick 1 voor 17 in 4, Fred 1 voor 12 in 4, Jan-Willem 1 voor 13 in 4, gaven ook weinig weg en pakten wel paleizen. Twee van onze bowlers pakten geen wicket, Rick en Rens, al was Rick nog wel de enige bowler op deze dag die een maiden bowlde. Kevin was helemaal foutloos, hij is niet aan bowlen toegekomen.

Ook ons fielden was fantastisch. Er zijn nauwelijks ballen gedropt en overthrows heb ik ook niet gezien. Welgeteld 7 (ZEVEN!) vangen, eentje door een absolute precisie-plaatsing van onze glorieuze captain Jan-Willem. Hij zag dat Rick op square leg niet helemaal goed stond tijdens het bowlen van Fred. “Rick, iets naar achter, ja goed zo, nu iets meer naar de umpire, prima, dat is hem”. Fred begon aan zijn korte aanloop, liet de roze bal los, het bleek een tikkende tijdbom. De batsman sloeg de bal in een boog naar Rick, die hem op zijn stropdas kon vangen. Ik heb zelden zulk een kennis geëtaleerd zien worden daar waar het de plaatsing van fielders betreft. We mogen blij zijn met zo’n captain.

Koen is de enige die niet in de boeken is gekomen, dat is eigenlijk jammer. Jammer dat foutloos fielden niet een speciale plaats in de boeken heeft gekregen.

Jesse mocht ook nog batten, maar helaas. Gevangen door vriend Rens ging hij met 0 runs het veld weer af

Was alles koek en ei? Was alles goed? Kan iedereen terugkijken op een geslaagde fieldingsessie?

Helaas, nee. Roderick was een dissonant. Was het omdat hij zijn voormalige maatjes van Quick niet een te zware nederlaag wilde bezorgen? Was het omdat hij dit jaar voor het eerst in de rol van vader cricket?

Ik heb geen antwoord, ik heb wel het resultaat gezien. Drie gemiste vangen, maar nog veel geiniger: vanaf de boundary proberen Niels te imiteren en de bowler aan de overkant proberen te halen om dan te merken dat hij Niels niet is en vervolgens compleet uit richting en afstand de bal teruggooien tot nog niet eens een derde van de voorgenomen afstand. Nee, Roderick was deze dag een schande voor de edele cricketsport.

Maar dan Rob, ook al zo’n smurf. Hij had achter het wicket weliswaar 2 vangen en heeft menige wide behoed voor promotie naar meervoudige wide, maar zoals deze lapszwans denkt even non-chalant run-outs te kunnen verzilveren, het is een gotspe. Een 100% run-out wist hij met een luttele dubbele schaar van zijn armen om te zetten in een 100% run voor Quick. Belachelijk. Minimaal 10 push-ups en 4 rondjes rond het veld bij de volgende training.

Quick eindigde op 117 runs, all out na 33 overs.

We hebben een klein veld, dus deze 117 runs zouden een eitje moeten zijn. Jan-Willem besloot dan ook om een totale carrousel op te zetten. Roderick, de dissonant, en Rens mochten van Jan-Willem starten. Hij had ze echter niet verteld dat ze zich sociaal naar hun teamgenoten moesten opstellen, de anderen het ook moesten gunnen om te batten. Rens heeft nog wel 3 vangkansen wegegeven, die Quick echt, echt, niet wilde hebben. Roderick is gewoon als een dolle voor een kansloze innings gegaan. 8×4, 1×6, wat sprokkeltweetjes en eentjes brachten hem naar 63 runs, not out. Tussendoor wist hij zijn dochter nog even aan de zijlijn te knuffelen en zijn vrouw hard op het voorhoofd een tongzoen te geven, een bizar talent. Rens had iets van 3×4, maar ook 2×3, aangevuld met zijn sprokkeltweetjes en eentjes kwam Rens op 39 runs, not out. Meneer extra leverde er nog 16 bij, waardoor wij eindigden op 118 voor 0 in 21.

Jesse mocht overigens van Quick ook nog een over bowlen (0 voor 3 in 1)

Olympia Zomi – Quick Zomi: 118v0-117ao

Met een Roderick die fielden tot een lachertje degradeerde, maar vervolgens bijna eigenhandig met een reuze-steun van Rens de overwinning binnensleepte.

We hebben nu 4 wedstrijden, 6 punten. Dat gaat heel goed richting top.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*